Mersin Körfezi’nde 2021 yılında ölen Fin balinasının iskeleti, dört yıl sonra toprağın altından gün yüzüne çıkıyor. Mersin Üniversitesi kampüsünde yürütülen kazılarda, 16 metrelik dev balinanın 2 metrelik kafatası ve 5 metrelik göğüs iskeleti ortaya çıkarıldı. “Balinanın Sessizliği Bilime Dönüşüyor” adlı proje kapsamında sürdürülen çalışma, sadece bilimsel değil aynı zamanda eğitimsel bir dönüm noktası olarak değerlendiriliyor.
Kazıya Vali ve Rektör de Katıldı: "Bilime ve geleceğe miras bırakıyoruz"
Kazı çalışmaları Mersin Üniversitesi Yenişehir Kampüsü’ndeki Deniz Canlıları Müzesi’nin bahçesinde yürütülüyor. Çalışmalar, Vali Atilla Toros ve Mersin Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Erol Yaşar’ın da katılımıyla devam ediyor.
Vali Toros, yaptığı açıklamada, "Fin balinası, mavi balinadan sonra dünyanın en büyük deniz canlılarından biri. O dönem alınan bilimsel karar, bugün anlamını buluyor. Bu kazı, yalnızca bir akademik faaliyet değil, aynı zamanda deneyim temelli bir eğitim projesi" dedi.
Balinanın Kemikleri Müze Bahçesinde Sergilenecek
Projeye öncülük eden Prof. Dr. Deniz Ayas, 415 öğrencinin katılımıyla sürdürülen kazıda şimdiye dek kafa, boyun ve göğüs omurlarının tamamen çıkarıldığını belirtti. Geriye bel ve kuyruk omurları kaldı ve bu parçaların da önümüzdeki iki gün içinde çıkarılması planlanıyor.
Elde edilen kemikler, numaralandırılarak üç ana parça (kafa, gövde ve kuyruk) şeklinde askıya alınacak ve Mersin Üniversitesi Deniz Canlıları Müzesi’nde kalıcı olarak sergilenecek.
Rektör Yaşar: "Öğrencilerimize deneyim kazandırıyoruz"
Rektör Prof. Dr. Erol Yaşar, kazının üniversitenin uygulamalı eğitim vizyonuyla birebir örtüştüğünü belirtti: “Öğrencilerimizin sadece teorik bilgiyle değil, uygulamalı bilimle iç içe olmalarını istiyoruz. Bu proje, onların bilimsel meraklarını tatmin eden çok özel bir örnek oldu.”
Toprağa Bilim İçin Gömülmüştü, Şimdi Eğitime Hayat Veriyor
2021’de bir deniz aracının çarpması sonucu yaşamını yitiren Fin balinası, o dönem bilimsel amaçlarla Mersin Üniversitesi kampüsüne gömülmüştü. 4 yıllık bekleme sürecinin ardından yürütülen kazı, Türkiye’de ender rastlanan bilimsel restorasyon projelerinden biri olarak dikkat çekiyor.
