Akdeniz’de son haftalarda etkili olan yağışlar, Toroslar’ın “su hafızası” güçlü bölgelerinde yeniden taşkın üretti. Mersin’in Anamur ilçesine bağlı Abanoz Yaylası’nda (Çukurabanoz mevkii) karın aniden erimesi ve sağanakla birlikte su seviyesi yükseldi; çok sayıda yayla evinin su içinde kaldığı, suyun bazı yapılarda bahçe ve giriş katlarına kadar ulaştığı bildirildi.
Benzer tablo bu kez ana ulaşım hattında görüldü. Antalya–Konya kara yolunun Eynif Ovası mevkiinde oluşan “devasa su birikintisi” nedeniyle yolun yaklaşık 2 kilometrelik bölümü tamamen su altında kaldı. En derin noktada su yüksekliğinin 4 metreye kadar çıktığı ifade edilirken, sürücüler alternatif güzergâhlara yönlendirildi.
Neden hep aynı yerler? “Gölova” gerçeği
Uzmanların yıllardır dikkat çektiği nokta şu: Polye (gölova), yüzeyden bakıldığında düzlük gibi görünse de aslında “kapalı havza” karakteri taşıyor. TÜBİTAK’ın Bilim ve Teknik dergisinde yer alan çalışmada polyeler; düdenleri (su yutanları) bulunan, karstik arazilerde gelişen büyük kapalı çukurluklar olarak tanımlanıyor. Düdenler kil ve bitki parçalarıyla tıkandığında ise polye tabanında göl oluşumu görülebiliyor.
Bu nedenle geçmiş kuşakların “gölova yerine yamaç” tercihinin bir nedeni de burada yatıyor. Aynı kaynakta, yerleşmenin polye tabanları yerine yamaç kesimlerde teşvik edilmesi gerektiği vurgulanıyor; çünkü polye tabanları hem su tutma potansiyeline sahip hem de verimli tarım arazileri niteliğinde.
Gembos’ta görüntü “kıyı şeridi” gibi
Taşkınların bir başka adresi de Gembos Ovası oldu. Yoğun yağış ve kar erimesiyle oluşan suların, düdenlerin debiyi karşılayamaması nedeniyle ovada biriktiği; sürücülerin, Yeni Konya–Antalya yolunda adeta “kıyı şeridi” manzarasıyla karşılaştığı aktarıldı.
Yaşananlar, “sular bastığı yeri unutmaz” sözünü somutlaştırıyor: Doğanın suyu topladığı alanlarda, kısa vadeli çözümler yerine hidrojeoloji ve yer şekillerine uygun planlama yapılmadığında; evler, tarlalar ve yollar aynı riskle tekrar tekrar yüzleşiyor.
